मिसेस चटर्जी वर्सेस नॉर्वे रिव्ह्यू २०२५: राणी मुखर्जीच्या दमदार अभिनयासह आईच्या अटल लढ्याची खरी कहाणी

परिचय: एक आईचा लढा जो संपूर्ण जगाला हेलावून टाकतो

२०२३ मध्ये प्रदर्शित झालेला ‘मिसेस चटर्जी वर्सेस नॉर्वे’ हा चित्रपट केवळ एक सिनेमा नाही, तर एका आईच्या अथक संघर्षाची, सांस्कृतिक भेदांची आणि परदेशातील बालकल्याण व्यवस्थेच्या जटिलतेची कथा आहे. राणी मुखर्जीने साकारलेली देबिका चटर्जी ही भूमिका इतकी प्रभावी आहे की चित्रपट पाहताना आपण स्वतःला त्या व्याकुळ आईच्या जागी अनुभवतो. हा चित्रपट सागरिका चक्रवर्ती या खऱ्या महिलेच्या जीवनावर आधारित आहे, जिच्या मुलांना नॉर्वेच्या बालसेवा विभागाने (बार्नेवर्नेट) हस्तगत केले होते.

जर तुम्ही आई-मुलांच्या नात्यावर आधारित भावनिक चित्रपट शोधत असाल, परदेशातील भारतीयांच्या समस्या समजून घ्यायच्या असतील किंवा राणी मुखर्जीच्या कमबॅकच्या भूमिकेची चर्चा करत असाल, तर हा चित्रपट तुमच्यासाठी आहे. चला, या चित्रपटाची सविस्तर समीक्षा, खरी कहाणी, अभिनय, कमतरता आणि सामाजिक संदेश याबद्दल जाणून घेऊया.

चित्रपटाची कथा: एका आईचा तीन वर्षांचा लढा

कथा साधी पण अत्यंत तीव्र आहे. एक भारतीय जोडपे – देबिका (राणी मुखर्जी) आणि अनिरुद्ध चटर्जी (अनिरबन भट्टाचार्य) – नॉर्वेमध्ये स्थायिक झाले आहेत. त्यांना दोन लहान मुले आहेत – एक मुलगा आणि पाच महिन्यांची मुलगी. नॉर्वेच्या बालकल्याण विभागाकडून अचानक मुलांचा ताबा घेतला जातो.

दिलेली कारणे:

मुलांना हाताने खायला घालणे (cultural practice)

मुलांसोबत एका बेडवर झोपणे (co-sleeping)

डोळ्यांना सुरमा लावणे

घरात पोषक वातावरण नसणे

आईचे मानसिक संतुलन बिघडलेले असणे

नवऱ्याकडून मारहाण

हे सर्व कारणे ऐकून प्रथमदर्शनी वाटते की हे फक्त सांस्कृतिक फरक आहेत. पण चित्रपट पुढे सरकताना प्रश्न उभे राहतात – हे खरंच मुलांचे हित आहे की सिस्टीममागील अंतर्गत हेतू, वंशभेद किंवा अर्थकारण?

देबिका चटर्जी एकटीने नॉर्वेच्या सिस्टिमविरुद्ध, कोर्टात, मीडियात आणि राजकीय पातळीवर लढते. तिचा हा लढा तीन वर्ष चालतो आणि शेवटी तिला मुलं परत मिळवता येतात.

खरी कहाणी: सागरिका चक्रवर्ती आणि ‘The Journey of a Mother’

हा चित्रपट सागरिका चक्रवर्ती या बंगाली महिलेच्या खऱ्या जीवनावर आधारित आहे. २०११ मध्ये नॉर्वेमध्ये तिच्या मुलांना बार्नेवर्नेटने हस्तगत केले होते. सागरिका आणि तिचा नवरा अनुरूप भट्टाचार्य यांच्यावरही समान आरोप लावले गेले होते.

सागरिका यांनी नंतर ‘The Journey of a Mother’ हे आत्मचरित्र लिहिले, ज्यात तिने आपल्या तीन वर्षांच्या लढ्याचे, भावनिक वेदनांचे आणि सिस्टीमच्या क्रूरतेचे वर्णन केले आहे. चित्रपटात काही घटना बदलल्या गेल्या आहेत (उदा. काही आरोप कमी केले), पण आईच्या व्याकुळतेची तीव्रता अगदी खरी आहे.

सागरिका स्वतः म्हणतात – “माझ्या प्रेमाला माझ्या व्याकुळतेमुळे शिक्षा झाली.” नॉर्वेच्या अनेक इमिग्रंट कुटुंबांवर असे आरोप झाले आहेत, ज्यामुळे हा विषय आंतरराष्ट्रीय चर्चेचा विषय बनला.

राणी मुखर्जीचा अभिनय: नॅशनल अवॉर्ड का मिळाला?

राणी मुखर्जीने या चित्रपटात करिअर बेस्ट परफॉर्मन्स दिले आहे.

तान्ह्या बाळाच्या ताटातूट झालेली आई

सिस्टीमशी लढणारी निर्भीड स्त्री

भावनिकदृष्ट्या बेभान झालेली माता

मुलांसाठी सर्वस्व पणाला लावणारी योद्धा

या सर्व छटा तिने अतिशय नैसर्गिकपणे दाखवल्या. तिच्या डोळ्यातील अश्रू, चेहऱ्यावरील व्याकुळता आणि आवाजातील कंपन – हे सर्व प्रेक्षकांच्या हृदयाला भिडते. याच भूमिकेसाठी तिला नॅशनल फिल्म अवॉर्ड मिळाला, जो पूर्णपणे साजेसा आहे.

चित्रपटातील ताकद आणि कमतरता

ताकद:

भावनिक प्रभाव: चित्रपट बघताना राग येतो, व्याकुळता येते, आणि शेवटी आशावाद वाटतो.

सांस्कृतिक भेद आणि वंशवादाचे मुद्दे उत्तम मांडले.

परदेशातील नियम न जाणल्याने होणाऱ्या अडचणी दाखवल्या.

राणी + जिम सरभ (वकील) + अनिरबन भट्टाचार्य यांचा अभिनय उत्तम.

कमतरता:

काही ठिकाणी ओव्हर-ड्रामॅटिक आणि लाऊड (बॅकग्राउंड म्युझिक, डायलॉग डिलिव्हरी).

नॉर्वेच्या अधिकाऱ्यांना खलनायकी दाखवणे – ज्यामुळे एकांगी वाटते.

बंगाली माणसाचे हिंदी बोलणे काही ठिकाणी खटकते.

काही सीन (फॉस्टर होममधून मुलं पळवणे) थोडे सिम्प्लिस्टिक वाटतात.

बॉक्स ऑफिसवर मध्यम यश (सुमारे १७-२० कोटी), पण ओटीटीवर खूप लोकप्रिय.

सामाजिक संदेश: परदेशात राहणाऱ्या भारतीयांसाठी धडा

परदेशातील बालकल्याण नियम आधी समजून घ्या (co-sleeping, hand-feeding इ. बाबींवर कडक नियम असतात).

सांस्कृतिक फरकांना अभियोग म्हणून घेतले जाऊ शकतात.

वंशवाद, सिस्टीमचा दुरुपयोग आणि अंतर्गत हेतू यांचा धोका.

आई-मुलांचे नाते कितीही ताकदीचे असले तरी सिस्टीमसमोर असहाय वाटू शकते.

हा चित्रपट ‘Not Without My Daughter’ सारखाच आहे – वेगळा देश, वेगळी परिस्थिती, पण लढा एकच: आईचा.

निष्कर्ष: पाहायचा का?

जर तुम्ही भावनिक, खऱ्या घटनेवर आधारित आणि आईच्या शक्ती दाखवणारे चित्रपट आवडतात, तर ‘मिसेस चटर्जी वर्सेस नॉर्वे’ नक्की पाहा. राणी मुखर्जीचा अभिनय आणि कथेची ताकद यामुळे तो प्रेक्षकांना गुंगवतो. पण जर तुम्हाला संतुलित, ऑब्जेक्टिव्ह कथा हवी असेल तर काही ठिकाणी तो एकांगी वाटू शकतो.

रेटिंग: ८/१०